چه فاصله ژرفی است میان دانش و معرفت، زیرا که اوج دانش را مجال تا به سلولهای خاکستری مغز و استدلال است و راه معرفت راه تنگ سلوک و دلدادگی و محرم راز شدن.

لزوماً هر که معرفت دارد، فردی امی در دانسته‌ها نیست و نیز بر آنانکه عالمند هماره سخن شاعر که:" پای استدلالیون چوبین بود…" صادق نیست. اما ترکیب این دو کاری است بس دشوار و ظریف.

نیکوست که سال نو را با عیسی شروع کنیم!


نیکوست که در آبهای ناشناخته 1388 کشتی خود را به حرکت در آوریم چون او ناخدای تو و لنگر جان توست؛
نیکوست که در راههای کشف نشده قدم برداریم چون او راهنما و نگهبان راه توست؛
نیکوست که با ناشناخته ها روبرو شویم چون او حکمت توست و کسی که از آغاز، پایان را می داند.

نیکوست که دستهای تو خالی باشد، چون او آنها را پر خواهد کرد؛
نیکوست که قلب تو باز باشد، چون او آن را لبریز خواهد کرد؛
نیکوست که چشمان تو به یک جا دوخته شده باشد، چون در نور او همه چیز آشکار خواهد شد؛
نیکوست که گوشهای تو بشنود، چون نجوای او شیرین ترین صدایی خواهد بود که می شنوی؛
نیکوست که پاهای تو استوار باشد، چون او صخره توست و بنیادی که تو بر آن می ایستی.

نیکوست که به او اعتماد کنی چون او هرگز خطایی نمی کند؛
نیکوست که او را خدمت کنیم چون او همه چیز را بخوبی به پایان می رساند؛
نیکوست که او را محترم بشماریم چون کسی با او برابر نیست؛
نیکوست که مطیع او باشیم چون نقشه های او بهترین هاست؛
نیکوست که در او استراحت کنیم چون یوغ او سبک است؛
نیکوست که به او تکیه کنیم چون او نیازهای روزانه تو را برآورده می سازد؛
نیکوست که در او لذت ببریم چون او پاداش عظیم شماست.

خداوند سال شما را با چیزهای نیکو مملو سازد.     

"زبان" انجیل یوحنا با دیگر انجیل ها متفاوت است و خواننده را از گلستان حکایت های سه انجیل، به بوستان متنی شیوا وارد می کند. یوحنا از بدو ورود تا پایان کار کوشش کرده تا به نقشه ازلی خدا پرتوی بیفشاند و با زبانی عارفانه این راز سربمهر را بگشاید! "در ابتدا کلمه بود و همان در ابتدا نزد خدا بود و همه چیز بواسطه او آفریده شد و غیر از او چیزی از موجودات وجود نیافت و در او حیات بود و حیات نور انسان بود و نور در تاریکی می درخشد و تاریکی آنرا دریافت". (1:1-5)!

این عقیده که رهایی و نجات تنها از طریق مسیح امکانپذیر است در عهد جدید نیز تاکید شده است (برای نمونه می توانید به آیات acts 4: 12 , Eph 2: 12 مراجعه نمایید.) این اعتقاد باعث می شود که سوالات زیادی درباره تقدیر و سرنوشت افرادی که تا به حال بشارت انجیل را نشنیده اند مطرح شود.

حال باید دید که مشکل اصلی چیست. جامع گرایانها (Universalist) دلایلی ارائه می کنند و بیان می دارند که دو نظریه زیربا هم ازلحاظ منطقی ناسازگار هستند:

استادی در شروع کلاس درس، لیوانی پر از آب را به دست گرفت. آن را بالا گرفت که همه ببینند. بعد از شاگردان پرسید: به نظر شما وزن این لیوان چقدر است؟
شاگردان جواب دادند تقريبا 50 گرم.
استاد گفت: من هم بدون وزن کردن، نمی دانم دقیقا وزنش چقدراست.

اما سوال من این است: اگر من این لیوان آب را چند دقیقه همین طور نگه دارم، چه اتفاقی خواهد افتاد؟
شاگردان گفتند: هیچ اتفاقی نمی افتد.
استاد پرسید خوب، اگر یک ساعت همین طور نگه دارم، چه اتفاقی می افتد؟
یکی از شاگردان گفت: دست تان کم کم درد میگیرد.
استاد گفت: حق با توست. حالا اگر یک روز تمام آن را نگه دارم چه؟
شاگرد دیگری جسورانه گفت: دست تان بی حس می شود عضلاتتان به شدت تحت فشار قرار میگیرند و فلج می شوند و مطمئنا کارتان به بیمارستان خواهد کشید و از اين حرف همه شاگردان خندیدند.
استاد گفت: خیلی خوب است. ولی آیا در این مدت وزن لیوان تغییرکرده است؟
شاگردان جواب دادند: نه پس چه چیز باعث درد و فشار روی عضلات می شود؟ در عوض من چه باید بکنم؟

شاگردان گیج شدند! یکی از آنها گفت: لیوان را زمین بگذارید.
استاد گفت: دقیقا مشکلات زندگی هم مثل همین است اگر آنها را چند دقیقه در ذهن تان نگه دارید اشکالی ندارد.
اما اگر مدت طولانی تری به آنها فکر کنید، اعصابتان به درد خواهند آمد، اگر بیشتر از حد نگه شان دارید، فلج تان می کنند و دیگر قادر به انجام کاری نخواهید بود.

فکرکردن به مشکلات زندگی مهم است. اما مهم تر آن است که درپایان هر روز و پیش از خواب، آنها را زمین بگذارید! به این ترتیب تحت فشار قرار نمی گیرند هر روز صبح سرحال و قوی بیدار می شوید و قادر خواهید بود از عهده هر مسئله و چالشی که برایتان پیش می آید ،برآیید ...
  دوست من، یادت باشد که لیوان آب را همین امروز زمین بگذاری. زندگی همین است   ...